เรื่องเกิดขึ้นภายในสองวันคือ เช้าวันพฤหัสบดีถึงค่ำวันศุกร์
เปิดเรียนมาได้สองสัปดาห์ เรื่องเกิดสัปดาห์ที่2 เริ่มจากเพื่อนผมชอบผู้หญิงรุ่นเดียวกันที่มาฝึกงานที่เเผนก
เเต่เพื่อนๆในห้องเห็นว่าผมมองผู้หญิงคนนี้บ่อยๆ ก็เลยเชียร์ให้ผมจีบเเต่ความรู้สึกผมคือตอนนั้นสับสนมากอย่างบอกไม่ถูก
ผมเลยตอบเพื่อนๆไปว่า เรายังไม่เเน่ใจเเละสับสนมาก เเต่ก่อนหน้านั้นเพื่อนผมคนที่ชอบรู้จักเเละสนิทกับผู้หญิงก่อนผมวันนึง
เเล้วเพื่อนผมคนที่ชอบก็เอามือถือผมไปส่งข้อความหาผู้หญิงโดยที่เป็นเฟสของผม ก็คือว่ามันก็จีบไปเรื่อยๆจนเที่ยง เเล้วเพื่อนผมมันดันไปชวนผู้หญิงไปกินข้าว ผมเลยต้องไปเเต่มีเพื่อนผู้หญิงไปคนนึง(ที่ผมทำไปทั้งหมดเพราะผมทำไปตามหน้าที่) พอกลับมาจากกินข้าวเที่ยงผมดูอาการเพื่อนคนที่ชอบผู้หญิงคนนี้ ผมพึ่งดูออกว่ามันชอบผมก็เลยถามว่าชอบหรือเปล่าเพราะไม่อยากมามีปัญหาทีหลัง ระหว่างเรียนตอนบ่ายมันก็คุยไปเรื่อยๆโดยที่ผมไม่รู้ว่ามันคยยังไงเเล้วคุยไปถึงไหนเเล้ว พอถึงเย็นเลิกเรียนกลับบ้านผมก็ไม่รู้จะคุยอะไร ก็เลยถามๆบ้างว่าทำไรอยู่ อะไรประมานนี้ เพราะผมจะดูละคร
พอสามทุ่มผมก็เลยตัดบทไปว่าฝันดี พอเช้าวันศุกร์ผู้หญิงเขามาบอกเพื่อนๆผมว่าทำไมผมเงียบเเบบนี้ทำไมไม่คุย อะไรประมานนี้
เเล้วเพื่อนๆผมก็มาต่อว่าผมว่าทำไมไม่ชวนเขาคุย ผมเลยต้องไปขอโทดที่เมื่อคืนไม่ค่อยได้คุยเพราะคุยไม่เก่ง เเล้วเพื่อนคนที่ชอบก็เอาไปคุยต่อ
จนถึงเย็นผู้หญิงบอกในเเชทว่าไปส่งขึ้นรถหน่อยจะกลับบ้าน บอกเลยว่าผมไม่อยากไป ผมเลิกสามโมงครึ่ง เขาเลิกสี่โมงครึ่ง
ผมเลยกลับบ้านเลย(นึกในใจ ขี้เกียจรอ) เเต่เพื่อนคนที่ชอบมันยุให้ผมไปส่ง พอสี่โมงสิบห้าผมรู้สึกเห็นใจ คิดอีกทีว่าถ้าผมไม่ไปเเล้วใครจะไปส่งเขาหละ ผมเลยตัดสินใจออกไปรับ ทั้งๆที่ผมถึงบ้านเเล้ว ไปส่งที่คิวรถ เขาชอบคุยเเบบเชิงว่าอยากคบกับผมไปนานๆอะ เเต่คือตั้งแต่เเรกที่คุยหรือไปไหนด้วยกัน
ภายในสองวัน ผมไม่เคยเเสดงอกว่าชอบหรือรักเลย คือเเบบว่าผมฝืนใจมาก เอาจริงๆผมรู้เเล้วว่าผมรู้สึกกับเขาเเค่เพื่อนหรือเเค่คนรู้จัก พอผมไปส่งเเล้วกลับถึงบ้าน ผมก็โกหกว่าไปนู่นไปนี่บ้างเพราะผมขี้เกียจคุย ผมรู้สึกตั้งเเต่วันเเรกที่ไปกินข้าวเเล้วว่าเขาชอบผม เเต่คือผมไม่ได้ชอบเขา ผมเเค่ต้องทำตามในเเชทเท่านั้น พอตอนค้ำผมถามเพื่อนว่าจะอายังไง คือเราไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนี้ เราคิดเเค่เพื่อน เพื่อนผมเลยตอบว่า เเล้วเเต่ ก็เรายังไงก็ยังชอบอยู่
ผมเลยบอกผู้หญิงไปว่า ความจริงเราไม่ได้ชอบเเกเเต่เป็นเพื่อนเรา ผมเลยบอกเพื่อนว่า ลุย
เเล้วเพื่อนผมกับผู้หญิงพอจะรักกันได้ไหม เพราะติดที่เขาชอบผม ส่วนผมมีคนที่เเอบชอบอยู่เเล้วมา10ปี
ผมกล้วว่าจะเสียเพื่อนเพราะผู้หญิงคนนี้ เเล้วผมจะทำยังไงดี
สรุปคือ เพื่อนผมชอบผู้หญิงที่มาฝึกงาน ส่วนผู้หญิงที่มาฝึกงานเขาชอบผม เเต่ผมมีคนที่ชอบอยู่เเล้ว
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี
ช่วยเเนะนำหน่อยครับ
ขอบคุณครับ
ถ้ามีศัพท์หรือการเรียงคำพูดที่ไม่ถูกต้อง ผมต้องขอโทษด้วยครับ
จะทำยังไงดีครับ น่าจะเป็นเรื่องรักสามเศร้า อยากได้คำปรึกษาครับ
เปิดเรียนมาได้สองสัปดาห์ เรื่องเกิดสัปดาห์ที่2 เริ่มจากเพื่อนผมชอบผู้หญิงรุ่นเดียวกันที่มาฝึกงานที่เเผนก
เเต่เพื่อนๆในห้องเห็นว่าผมมองผู้หญิงคนนี้บ่อยๆ ก็เลยเชียร์ให้ผมจีบเเต่ความรู้สึกผมคือตอนนั้นสับสนมากอย่างบอกไม่ถูก
ผมเลยตอบเพื่อนๆไปว่า เรายังไม่เเน่ใจเเละสับสนมาก เเต่ก่อนหน้านั้นเพื่อนผมคนที่ชอบรู้จักเเละสนิทกับผู้หญิงก่อนผมวันนึง
เเล้วเพื่อนผมคนที่ชอบก็เอามือถือผมไปส่งข้อความหาผู้หญิงโดยที่เป็นเฟสของผม ก็คือว่ามันก็จีบไปเรื่อยๆจนเที่ยง เเล้วเพื่อนผมมันดันไปชวนผู้หญิงไปกินข้าว ผมเลยต้องไปเเต่มีเพื่อนผู้หญิงไปคนนึง(ที่ผมทำไปทั้งหมดเพราะผมทำไปตามหน้าที่) พอกลับมาจากกินข้าวเที่ยงผมดูอาการเพื่อนคนที่ชอบผู้หญิงคนนี้ ผมพึ่งดูออกว่ามันชอบผมก็เลยถามว่าชอบหรือเปล่าเพราะไม่อยากมามีปัญหาทีหลัง ระหว่างเรียนตอนบ่ายมันก็คุยไปเรื่อยๆโดยที่ผมไม่รู้ว่ามันคยยังไงเเล้วคุยไปถึงไหนเเล้ว พอถึงเย็นเลิกเรียนกลับบ้านผมก็ไม่รู้จะคุยอะไร ก็เลยถามๆบ้างว่าทำไรอยู่ อะไรประมานนี้ เพราะผมจะดูละคร
พอสามทุ่มผมก็เลยตัดบทไปว่าฝันดี พอเช้าวันศุกร์ผู้หญิงเขามาบอกเพื่อนๆผมว่าทำไมผมเงียบเเบบนี้ทำไมไม่คุย อะไรประมานนี้
เเล้วเพื่อนๆผมก็มาต่อว่าผมว่าทำไมไม่ชวนเขาคุย ผมเลยต้องไปขอโทดที่เมื่อคืนไม่ค่อยได้คุยเพราะคุยไม่เก่ง เเล้วเพื่อนคนที่ชอบก็เอาไปคุยต่อ
จนถึงเย็นผู้หญิงบอกในเเชทว่าไปส่งขึ้นรถหน่อยจะกลับบ้าน บอกเลยว่าผมไม่อยากไป ผมเลิกสามโมงครึ่ง เขาเลิกสี่โมงครึ่ง
ผมเลยกลับบ้านเลย(นึกในใจ ขี้เกียจรอ) เเต่เพื่อนคนที่ชอบมันยุให้ผมไปส่ง พอสี่โมงสิบห้าผมรู้สึกเห็นใจ คิดอีกทีว่าถ้าผมไม่ไปเเล้วใครจะไปส่งเขาหละ ผมเลยตัดสินใจออกไปรับ ทั้งๆที่ผมถึงบ้านเเล้ว ไปส่งที่คิวรถ เขาชอบคุยเเบบเชิงว่าอยากคบกับผมไปนานๆอะ เเต่คือตั้งแต่เเรกที่คุยหรือไปไหนด้วยกัน
ภายในสองวัน ผมไม่เคยเเสดงอกว่าชอบหรือรักเลย คือเเบบว่าผมฝืนใจมาก เอาจริงๆผมรู้เเล้วว่าผมรู้สึกกับเขาเเค่เพื่อนหรือเเค่คนรู้จัก พอผมไปส่งเเล้วกลับถึงบ้าน ผมก็โกหกว่าไปนู่นไปนี่บ้างเพราะผมขี้เกียจคุย ผมรู้สึกตั้งเเต่วันเเรกที่ไปกินข้าวเเล้วว่าเขาชอบผม เเต่คือผมไม่ได้ชอบเขา ผมเเค่ต้องทำตามในเเชทเท่านั้น พอตอนค้ำผมถามเพื่อนว่าจะอายังไง คือเราไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนี้ เราคิดเเค่เพื่อน เพื่อนผมเลยตอบว่า เเล้วเเต่ ก็เรายังไงก็ยังชอบอยู่
ผมเลยบอกผู้หญิงไปว่า ความจริงเราไม่ได้ชอบเเกเเต่เป็นเพื่อนเรา ผมเลยบอกเพื่อนว่า ลุย
เเล้วเพื่อนผมกับผู้หญิงพอจะรักกันได้ไหม เพราะติดที่เขาชอบผม ส่วนผมมีคนที่เเอบชอบอยู่เเล้วมา10ปี
ผมกล้วว่าจะเสียเพื่อนเพราะผู้หญิงคนนี้ เเล้วผมจะทำยังไงดี
สรุปคือ เพื่อนผมชอบผู้หญิงที่มาฝึกงาน ส่วนผู้หญิงที่มาฝึกงานเขาชอบผม เเต่ผมมีคนที่ชอบอยู่เเล้ว
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี
ช่วยเเนะนำหน่อยครับ
ขอบคุณครับ
ถ้ามีศัพท์หรือการเรียงคำพูดที่ไม่ถูกต้อง ผมต้องขอโทษด้วยครับ